منو

بانک نوازش

مهارت‌ها جامعه,مهارت‌ها

همشهری دو – سیدمهدی سیدی: همه آدم‌ها، بانک دارند و هر روز به حساب‌شان واریز و یا برداشت می‌شود. تعجب نکنید. این بانک قدری متفاوت است.

منظور حساب ما در این بانک و آن بانک نیست. بلکه صندوق این بانک در ذهن ما جاسازی شده است که به آن «بانک نوازش» می‌گوییم. اختلال در نوازشگری و نوازش‌گیری، انسان را به گرفتاری‌های روحی و رفتارهای هیجانی مبتلا می‌کند.

نوازش یعنی چه؟ بارها از این کلمه استفاده می‌کنیم و تاحدودی از معنای آن مطلع هستیم. نوازش یعنی «توجه به حضور دیگری از طریق انواع روش‌های کلامی و غیرکلامی». اگر نوازش را از جنس «توجه» بدانیم خواهیم دانست که تنها برای کودکان نیست بلکه برای همه لازم است؛ بانک نوازش مثل یک بانک اعتباری عمل می‌کند؛ می‌شود به آن اضافه یا کم کرد. هر نوع توجه به آدم‌ها بار عاطفی خودش را به‌دنبال می‌آورد و طبیعتا بی‌توجهی، آنها را دچار مشکل می‌کند. همه ما بی‌آنکه در این خصوص آموزشی دیده باشیم، به‌خوبی می‌توانیم بفهمیم که نوازش‌های طرف مقابل، اصیل و یا صادقانه است یا نه.

و درصورت عدم‌دریافت توجه، به‌صورت ناخودآگاه به سمت رفتارهایی پیش می‌رویم که به هر طریق توجه دیگران را به‌دست آوریم. به این مثال توجه کنید: پدر در حال روزنامه خواندن است که کودک ۴ساله‌اش به سراغش می‌آید. هرچه دور پدر پرسه می‌زند، نمی‌تواند نظر او را به‌خود جلب کند. پس عصبانی شده و به روزنامه چنگ می‌اندازد و آن را پاره می‌کند. پدر خشمگین‌شده و داد می‌زند. کودک به گریه می‌افتد و به اتاقش می‌رود. در این مثال، کودک کوشیده است به نحو مثبت توجه پدر را به‌خود جلب کند. اما وقتی موفق نمی‌شود ناخودآگاه به روش دیگری متوسل می‌شود. در این حالت می‌گویند کودک به‌جای نوازش مثبت، نوازش منفی دریافت کرده است.

بزرگسالان هم به نوازش نیاز دارند. توجه‌کردن به آدم‌ها آنها را سر شوق آورده و برای ادامه زندگی مهیا می‌کند. یک مکالمه خوب و گرم با دیگران یا یک پیام محبت‌آمیز، و مواردی از این دست، چیزهایی است که به‌راحتی می‌تواند به بانک نوازش دیگران، اعتبار اضافه کند. اگر نسبت به رفتارهای خوب دیگران بی‌توجهی کنیم آنان را سرد کرده یا ناچار می‌سازیم از طریق کارهای غلط به‌دنبال جلب نظر دیگران باشند. گرچه اصلی‌ترین منبع توجه، خدای مهربان است و این یعنی رضایت الهی.



منبع

دسته بندی ها: دنیای خودرو

دیدگاه ها