منو

تحقیقی درباره روبات انعطاف پذیر پیش رونده در زیر آب

ربات های جدید نرم و منعطفی در شهر وجود دارند و آماده کسب و کارهای جدی زیر آب هستند.
می توانید “نرم انگشتان” را به عنوان ماشین راه دور جدیدی ببینید که برای گرفتن و نمونه برداری با دقت از مرجان ها، طراحی شده است. این ماشین راه دور در تحقیق ۲۰ ژانویه مجله روباتیک نرم عنوان شده، به محققان در جمع آوری نمونه از صخره های مرجانی  زیر آب در عمق زیاد بدون آسیب رساندن به بدنه شکننده مرجان ها کمک می کند.
دیوید گرابر یکی از نویسندگان ارشد این پژوهش و پروفسور دستیار زیست شناسی در دانشکده باروچ در نیویورک و همچنین پژوهشگر نوظهور نشنال جئوگرافیک در این باره می گوید: “اگر قرار باشد به عمق برویم و این سیستم ها را بررسی کنیم، باید تا جایی که می توانیم با دقت و آرام رفتار کنیم.”
تا به حال، محققان مرجان ها از ماشین های راه دور سفت و پر سر و صدا استفاده می کردند که اصلا برای صنایع نفت و گاز ساخته شده اند. بازوهای سفت و غیر منعطف این ماشین ها برای انجام کارهای سنگین مانند باز و بستن لوله ها ساخته شده تا جدا کردن ارگانیسم های ریز صخره های مرجانی.

محققان در این پژوهش نوشته اند: این بازوها می تواند نیروی بالا برنده و گیرنده ای بالاتر از ۵۰۰ پوندی (معادل ۲۲۷ کیلوگرم) را ایجاد کند و برای جمع آوری نمونه های ظریف بهینه نیستند.
رابرت وود، متخصص روباتیک نرم، از نویسندگان ارشد تحقیق و پروفسور مهندسی و علوم کاربردی دانشگاه هاروارد نیز به این پژوهش پیوسته است.
گرابر می نویسد: “راب به ماشین نگاه می کرد و می گفت خدای من، شما چطور این نمونه ها را جمع آوری می کنید؟ این روش به نظر موثر نیست”.
پس از آن، این دو نفر تیمی تشکیل دادند و به طراحی “نرم انگشتان” به عنوان ماشین راه دوری با گیرنده های نرم ولی محکم پرداختند. این تیم از موجودات دریایی مانند کرم لوله ای و مار (که می توانند خود را دور چیزها بپیچند) الهام گرفت. انگشتان نهایی عمدتا از فوم های حافظه دار، لاستیک سیلیکون، فایبرگلاس و فیبرهای کولار ساخته می شوند.
وود به نشنال جئوگرافیک می گوید: انسان ها نمی توانند به راحتی در عمق ۱۰۰ متری دریا با ماسک اکسیژن غواصی کنند. پس مهم است که نرم انگشتان بتوانند به عمق بیشتری غواصی و موجودات دور از دسترس را بازیابی کنند. گرابر عنوان می کند که تاکنون روبات نرمی که با جوی استیک کنترل می شود، به طور موفقیت آمیزی به عمق حدود یک کیلومتری غواصی کرده اما آنها امیدوارند مدلی را ارتقا دهند که تا عمق ۶ کیلومتری پیش رود.
او ادامه می دهد: این تیم تحقیقاتی در نهایت امید دارد رباتی با “بازوهای نرم” بسازند که قابلیت بیشتری برای جمع آوری ارگانیسم های موجود در عمق های بیشتر دریا را داشته باشد. گرابر عنوان می کند که نمونه های جمع آوری شده توسط این ماشین راه دور نرم به محققان کمک می کند تا بر ژنوم و پروتئین های گیاهان و جانوران اسرارآمیز زیر دریا پژوهش و همچنین گونه های جدیدی را شناسایی کنند.
گرابر به سایت “علوم زنده” می گوید: نگاه کردن به آنها فقط یکی از کارها است، اما نمی توانی گونه های جدید را با نگاه کردن و گرفتن عکس های جدید شناسایی کنی. گاهی باید برای درآوردن توالی ژنوم آنها، نمونه ای بگیری یا حتا چیزی شبیه نمونه بافت برداری رگ جمع آوری کنی.

دسته بندی ها: تکنولوووژی, سلامت, ویدئو, ویژه

دیدگاه ها